🎬 گفت‌وگوی اختصاصی با مسعود مهرابی
تدوین‌گر سریال علمی‌تخیلی «شاه دزد وزیر» و تصویربردار/تدوین‌گر سریال درام «عشق معصوم»

 

خبرنگار: آقای مهرابی، خیلی‌ها شما رو به عنوان تدوین‌گری با نگاه روایی خاص می‌شناسن. اما مسیر حرفه‌ای شما از تدوین شروع شد و بعدها به تصویربرداری رسید. این تغییر مسیر چطور اتفاق افتاد؟

 

مهرابی: تدوین برای من همیشه نقطه‌ی شروع بود؛ جایی که داستان شکل می‌گیره، ریتم ساخته می‌شه، و حس منتقل می‌شه. اما بعد از سال‌ها تدوین، احساس کردم اگر خودم تصویر رو بسازم، می‌تونم از ابتدا تا انتهای روایت رو کنترل کنم. تصویربرداری برای من ادامه‌ی طبیعی تدوین بود؛ مثل اینکه نویسنده خودش نقاشی کتابش رو بکشه.

—

🧪 «شاه دزد وزیر»؛ علمی‌تخیلی با طعم فانتزی و سیاست

خبرنگار: این سریال فضای علمی‌تخیلی و فانتزی داره. تدوین چنین اثری چه ویژگی‌هایی می‌طلبه؟
مهرابی: «شاه دزد وزیر» دنیایی موازی داره، با تکنولوژی‌های خیالی، موجودات عجیب، و سیاست‌مدارانی که قدرت‌های فرابشری دارن. تدوین این سریال مثل ساختن یک پازل پیچیده بود. باید طوری برش می‌زدی که مخاطب هم سردرگم نشه، هم هیجان‌زده بمونه. استفاده از افکت‌های بصری، تدوین موازی، و ریتم تند، همه کمک کردن تا فضای تخیلی سریال ملموس بشه.

خبرنگار: آیا در تدوین این سریال از تکنیک‌های خاصی استفاده کردید؟
مهرابی: بله، مثلاً در صحنه‌هایی که شخصیت‌ها وارد بُعدهای دیگر می‌شن، از تدوین لایه‌ای و افکت‌های گرافیکی استفاده کردیم تا حس عبور از واقعیت منتقل بشه. همچنین با تدوین غیرخطی، زمان رو شکافتیم؛ چون در این سریال، زمان خودش یک شخصیته.

—

💔 «عشق معصوم»؛ درامی لطیف درباره‌ی زنی شجاع

خبرنگار: «عشق معصوم» داستان زنی پاکدل و شجاعه که از دل سختی‌ها به موفقیت می‌رسه. شما در این پروژه هم تصویربردار بودید و هم تدوین‌گر. این تجربه چطور بود؟
مهرابی: این سریال برای من خیلی شخصی بود. شخصیت اصلی، زنیه که با تمام سختی‌ها، امیدش رو حفظ می‌کنه. من سعی کردم با قاب‌های بسته، نورهای گرم، و حرکت‌های آهسته‌ی دوربین، لطافت و درونی بودن این زن رو نشون بدم. در تدوین هم، سکوت‌ها و مکث‌ها نقش مهمی داشتن؛ چون گاهی سکوت بیشتر از دیالوگ حرف می‌زنه.

خبرنگار: آیا لحظه‌ای بود که خودتون تحت تأثیر داستان قرار بگیرید؟
مهرابی: بله، صحنه‌ای بود که شخصیت اصلی بعد از سال‌ها، در دادگاه از خودش دفاع می‌کرد. اونجا با تدوین تدریجی، موسیقی ملایم، و تصویرهای فلاش‌بک، تونستیم حس قدرت درونی و پاکی شخصیت رو منتقل کنیم. خودم چند بار اون صحنه رو دیدم و بغض کردم.

—

🎥 از تدوین تا تصویر؛ یک مسیر عاشقانه

خبرنگار: آیا ورود به تصویربرداری نگاه شما به تدوین رو تغییر داد؟
مهرابی: قطعاً. حالا وقتی تدوین می‌کنم، می‌دونم پشت هر قاب چه زحمتی کشیده شده. می‌دونم نور چطور تنظیم شده، بازیگر چطور حرکت کرده. این شناخت باعث می‌شه تدوینم هم دقیق‌تر و هم انسانی‌تر باشه.

خبرنگار: و برعکس؟
مهرابی: بله، وقتی تصویربرداری می‌کنم، تدوین رو از قبل در ذهنم دارم. می‌دونم کجا باید برش بخوره، کجا باید سکوت باشه. این دو هنر برای من مثل دو ساز در یک ارکسترن؛ با هم هماهنگ می‌شن تا موسیقی روایت شکل بگیره.

—

🌟 آینده‌ی روایت‌های ایرانی

خبرنگار: به نظر شما جایگاه ژانر علمی‌تخیلی و درام در ایران چطوره؟
مهرابی: درام همیشه جای خودش رو داشته، چون با روح مخاطب ایرانی هم‌خوانه. اما علمی‌تخیلی هنوز جای کار داره. مخاطب ایرانی تشنه‌ی تخیل و فرار از واقعیت‌های روزمره‌ست. اگر بتونیم با کیفیت بالا و روایت‌های بومی، این ژانر رو گسترش بدیم، می‌تونیم نسل جدیدی از آثار خلق کنیم. من خودم دارم روی یک سریال جدید کار می‌کنم که به موضوع «هویت در جهان‌های موازی» می‌پردازه.

—

خبرنگار: ممنون از وقتی که گذاشتید. صحبت‌هاتون واقعاً الهام‌بخش بود.
مهرابی: منم ممنونم. خوشحالم که تونستم از عشقم به تدوین و تصویر بگم. امیدوارم مخاطب‌ها بیشتر به پشت‌صحنه‌ی خیال توجه کنن، چون اونجا جادوی واقعی اتفاق می‌افته.